AMSTERDAM - CHELMSFORD 1985 ?? by Tina.

Een stelletje Bopcats (plus aanhang) op weg naar Engeland om de Bel-Airs te zien optreden en Banger-races (sloperijenraces) bij te wonen. Gonzo had het idee om de handelsbetrekkingen te versterken door zijn Opel Admiral te RUILEN (!!) voor een gitaar. Dat die Engelsen soms in de war zijn en rare dingen doen weten we, maar dit klonk ons toch wel vreemd in de oren tot dat we begrepen dat het menens was. In Chelmsford aangekomen werd er meteen geruild en waren er alleen maar happy faces en moest er op gedronken worden.(dat stopte ook niet meer en was ook een beetje de bedoeling geloof ik) Tom Huele, Herbie en ik (Ron G.) reden met Michel Kolk mee in zijn chevy bellair ('56) en konden ons verschansen bij CRAZY KEV. Die had zoiets van, hier is de keuken, dit is een volle vriezer die mag helemaal leeg en hier kun je maffen. Wat jullie voor de rest doen moeten jullie weten, maar ik moet sleutelen aan de stockcar voor de race van zondag dus...ZOEKUTMAARUIT !! Na de plunje (kam,condooms, tandenborstel en een onderbroek) te hebben gedumpt op de bedden gingen we terug naar de rest die bij Rod en Lyn sliepen. Voor de deur was het bier al rijkelijk aan 't vloeien en was er ook voor eten gezorgd. Op weg voor het optreden van de Bellairs in een naburig gehucht waar een pakkie shag van 20 gr. net zo duur was als twee pakjes van 50 gr. bij ons. (zuinige Hollanders he). Na lekker uitjedakgaan van de band en flauw van het engelse bier (vol en nog niet bezopen) weer terug om te pitten. Michel reed gelukkig .

De volgende dag besloot de helft naar Southend on Sea te gaan voor de vijftiger jaren kermis en de rest bleef achter vanwege een suffe kop van de vorige dag. 's Avonds was er een beachparty geregeld ( where ever that may be) en begon het drinken opnieuw. In het begin effe doordrinken want de zon ging onder en werd het dus kouder. Het beachvuur, wat steeds groter werd, trok ook de aandacht van een paar rasechte Duitsers ( met hakenkruizen behangen jassen) die mee wilden zuipen. Na wat hatelijke en afzeikende opmerkingen van onze kant vloog er spontaan een Duitser door het vuur. Daar kreeg hij het zo warm van dat hij verkoeling zocht aan de branding, waarin hij ook daadwerkelijk terecht kwam! (duwtje..bedankt). De ander, die nog over was, vertrok ook snel nadat er gaten in z'n jas kwamen omdat de kruizen er vanaf getrokken werden. Toen het alcoholpromillage flink steeg en het nog kouder werd zocht iedereen wat beschutting langs de duinen. Sommigen in hun jas, de ander dicht tegen de vrouwen aan, waarbij de erotische gevoelens de overhand kregen en er dus een soort "handshakin between the girls legs" plaatsvond. Gonzo had al zoveel op, dat kijken erg moeilijk werd en moest voelen wie er naast hem lag.Toen hij een gezicht naast zich voelde wat veel op Jan van Leeuwen leek, was er enige paniek, maar toen hij opkeek bleek het gewoon zijn eigen José te zijn. Na de ergste drank eruit te hebben geslapen, werd bijna iedereen wakker door de kou en besloten we terug te gaan. Michel, nog te zat, duwde z'n autosleutels in Ron's hand en zei; "jij rijdt".

Na een paar mijl te hebben gereden kruisten we het pad van?........... DE MELKMAN !! Daar drank erg dorstig maakt, zeker na wat slaap, sprongen wij de auto uit en liepen op de man af. Die schrok zo van dat uitgewoonde zootje verfrommelde rockers dat ie dacht te worden beroofd. Na de man weer te hebben gerustgesteld, door hem te vertellen dat wij gewoon wilden betalen voor z'n melk, begon het inkopen. Toen de flessen leeg waren, de buiken en ook de portomonaie van de melkman vol, gingen wij weer verder en de melkman lachend naar huis (half soldout). 's Middags op weg naar THE GLADIATORS voor de stockcar-race, weer een dorp verder. Rod, Kev en de jongens stonden te glimmen dat de auto's op tijd klaar waren. Nadat enkele races gereden waren, opperde Marc G. wel effe te willen rijden, de jongens vonden dat wel oké en hadden wel zin in een lolletje. De volgende race sputterde Marc over de baan, waarin Leon van L. hem een ronde aan z'n broek gaf omdat die in de auto van Kev was gesprongen. Voor ons groepje kon deze middag niet meer stuk. Jammer dat hier geen filmbeelden van zijn!!! Na dit alles volgde een zeer rustige terugreis met af en toe een vermoeide en geprikkelde godver.. omdat wij weer aan het werk moesten. Gonzo geniet nog steeds van z'n gitaar en wij van de herinneringen.

Ron "Tina Trucker" Gerritsma.